Laden...

Succes

→ Winkelwagen bijgewerkt

Info

→ Winkelwagen bijgewerkt

Succes

E-mail verzonden!

Fout

E-mail niet verzonden!

Fout

Artikel niet meer op voorraad!

Fout

Succes

Succes

Fout

Pepper en ik!

Hallo mijn naam is Maaike. Ik ben nu 17 jaar, maar mijn verhaal begint zo'n twee jaar geleden!
Toen ik 15 jaar was liep ik vast. Ik had zoveel hoofdpijn en totaal geen energie dat ik niet meer naar school kon. Ik ben helemaal medisch onderzocht, maar ik bleek geheel gezond. Toch kon ik niks meer... Ik heb anderhalf jaar gesprekken gevoerd met een psycholoog. Uiteindelijk bleek dat ik autistisch ben. Daar liep ik totaal op vast. Ik mocht naar speciaal onderwijs (havo in Lelystad) en ik mocht ook naar een zorgboerderij. Vol goede moed begon ik op de boerderij. Dit is een paardenboerderij, wat fantastisch vond ik dat! Ik kwam echt tot rust bij die lieve dieren. 
Afgelopen september ben ik begonnen op school, na een stop van anderhalf jaar. Eerst vijf dagen, maar helaas al snel 4 dagen. Ook dat kon ik niet volhouden, dus is er nog een dag afgegaan. Ik werd er helemaal wanhopig van, zou ik dan nooit beter worden? Ik werd steeds weer wat meer depressief en kreeg ook meer last van angsten.
Op school hebben ze in een klas een autisme hulphond. Omdat ik zo tot rust kom bij de paarden, heb ik gevraagd of ik twee dagen bij Maro, de hulphond in de klas mocht. Wat een geweldige hond, hij voelt mij goed aan. Ik krijg troost, geruststelling en rust van hem!
Ik had bedacht dat ik altijd wel een paard of een hond in mijn buurt wil voor dit resultaat! Van mijn ouders mocht ik geen paard in de achtertuin, dus zijn we op zoek gegaan naar informatie over hulphonden. Dit bleek allemaal vaag, maar uiteindelijk kwamen we bij trainer Yvonne van der Meer uit. Zij wilde ons heel graag helpen en had zelfs al een pup voor mij! Ik vond dit heel spannend, maar echt super fijn! Eindelijk weer wat hoop op verbetering!

Ik schrijf nu al mijn bevindingen, belevenissen en resultaten over Pepper en mij in deze blog...
Ik hoop dat ik kinderen of volwassenen die ook vast zitten en geen duidelijke informatie kunnen vinden, kan helpen met mijn blog!

Pepper.jpg


14-03-2018

Vandaag heb ik eindelijk Pepper ontmoet. Ik kon niet wachten tot het tijd was, de weken duurde veel te lang tot ik mijn puppy zou zien. Maar toch was ik ook heel erg zenuwachtig, want ik zou naar een vreemd huis gaan en nieuwe mensen ontmoeten. Achteraf bleken deze zenuwen onterecht. 
Mijn moeder en ik stapten eindelijk in de auto en gingen onderweg, ik was heel enthousiast en blij. Naarmate we in de buurt kwamen sloegen de zenuwen steeds meer toe. En toen waren we aangekomen. Toen we het huis binnenliepen, voelde ik meteen dat er een heel goede sfeer hing. Marlies haalde meteen mijn pup erbij en ik smolt! Het is echt een schatje en ze is overduidelijk heel erg blij en nieuwsgierig. Marlies en mijn hondentrainer Yvonne hebben de blijste pup uit het nest gekozen voor mij, hierdoor zal ik ook meer levensvreugde krijgen. We gingen samen met de pup op de grond zitten. Het was meteen al duidelijk waarom we op de grond moesten zitten. De pup kronkelde alle kanten op van enthousiasme, waardoor ze moeilijk vast te houden is. Pepper begon meteen met mijn haren te spelen en op ontdekkingsreis te gaan.

Pepper_en_ik_14-03-2018.jpg

Even later werden drie andere puppy's erbij gehaald, deze puppy's komen bij mij in de buurt te wonen en worden ook door Yvonne getraind. Deze hondjes zal ik dus ook heel vaak zien. Het was meteen duidelijk dat ze heel andere persoonlijkheden hadden, maar voor mij was meteen duidelijk dat ik het blijste was als ik pepper zag. Ik ben ervan overtuigd dat zij de beste hond is die ik me maar kan wensen. In de tussentijd hebben we met  Marlies wat zaken besproken over de bench, pup en andere zaken wat erg gezellig was. Later werden de moeder van Pepper, Bloem en de oma Nina erbij gehaald. De andere drie pups waren al weer terug in het nest. Ze zijn zo lief en mooi! Pepper stormde meteen op Bloem af om te gaan drinken, want ze was nu al twee weken van haar moeder af. Dus helemaal blij. Toen de rust was wedergekeerd en Pepper stopte met drinken was ze erg moe geworden, ze heeft zich in een hoekje opgerold en is heel diep gaan slapen. Wij waren met Bloem en Nina bezig tot ik opeens zag dat Pepper er niet meer lag. Ik keek de kamer rond, maar nee ik zag haar niet. Ik schrok ervan en zei hardop dat ik Pepper niet meer zag. We hebben met z'n drieën de hele kamer doorzocht, maar ze was niet te vinden. Dus ging ik maar onder mijn jas kijken of ze daar lag, de pups hadden hem al eerder van de bank getrokken. Ik ging mijn capuchon pakken, maar had iets anders beet. De pup was in mijn capuchon gaan liggen, maar doordat mijn jas en de pup zwart waren zagen we haar niet. Toen ik haar opeens voelde schrok ik wel heel erg, maar dat sloeg al snel om in lachen want het was ook wel komisch! Toen was het tijd om afscheid te nemen, we waren er al twee uur en Marlies moest nog ergens heen. Ik pakte Pepper op en ging haar nog een laatste keer knuffelen. Maar toen moest ik haar toch aan Marlies geven zodat ze terug in het nest kon gaan. Ik vond het heel moeilijk om haar los te laten, maar het moest toch, ik kon haar niet meenemen. We hebben nog even bij het nestje gekeken en dat maakte me wel weer blij. Het is in een mooie ruimte en ze hebben lekker de ruimte om te spelen, wat ze ook aan het doen waren. Ze waren elkaar lekker aan het uitdagen. Alleen Pepper deed niet mee, ze was moe geworden en lag heerlijk in een hoekje te slapen. Toen we weg gingen heb ik samen met mijn moeder nog iets gegeten en nagepraat. Maar eigenlijk wilde ik meteen weer terug naar mijn lieve Pepper!



01-04-2018

Thuis

We zouden onze pepper het tweede weekend bij ons thuis hebben, maar Yvonne belde ons op dat we ook met Pasen al van haar mochten genieten. Ik kon niet meer wachten! 

Eindelijk was het eerste Paasdag. Ik vond het heel erg spannend, maar ik had er vet veel zin in!

We kwamen aan bij de hondenschool en daar was ze!!! Zo lief, en ik mocht haar gelijk op schoot. We kregen allerlei spulletjes en eten mee. Toen gingen we voor de eerste keer met pepper naar huis. Onze hond Chica vond het eerst heel gek en helemaal niet zo leuk. Pepper ging alles verkennen en ook gelijk alles even proeven. Ook mijn vingers en kuiten waren niet veilig voor haar scherpe tandjes. Ik zat onder de sneetjes en wondjes, maar toch vind ik haar heel erg lief. Het bijten hoort nou eenmaal bij pups.

Pepper mocht een half uur spelen en dan werd ze moe en moest ze twee uur slapen in de bench. Dat ging hartstikke goed. We gingen telkens als ze wakker werd gelijk wandelen, dan moest ze gelijk plassen. Ze is al heel goed zindelijk, ik ben zo trots op haar. Chica wende ook al een beetje aan pepper. Ze snauwde als pepper haar ging happen en dat is goed. Pepper moet weten wie de baas is en respect hebben voor een oudere hond. En dat had ze, ze bleef op een afstandje haar uitdagen.

Ook 's nachts kon pepper al goed doorslapen, de bench stond naast mijn bed. Wel erg vroeg hoor, maar dat hoort er ook bij.

We gingen tweede Paasdag op bezoek bij opa en oma. Opa had een taart gemaakt met pepper erop. Zo lief! 

taart.jpg

Het was een gezellige dag en pepper deed het ook heel goed bij opa en oma. Ze vonden pepper ook heel erg lief. Pepper vindt autorijden gelukkig helemaal niet erg.

's Avonds hadden we de eerste socialisatie training op de hondenschool bij Yvonne. Dat vond ik super leuk! Eerst mochten alle pups even met elkaar spelen. Daarna leerden we een aantal commando's zoals zit en af. Toen gingen we naar een andere zaal en daar stonden allemaal vreemde en best spannende voorwerpen voor pups. Zoals een brug, rollator, loopkruk ed. Pepper was nergens bang voor, ik was super trots op haar!

plank.jpg

Helaas moest ik toen afscheid nemen van haar. Ze blijft doordeweeks bij Yvonne. Zij geeft haar de verdere socialisatietraining. Daar was ik heel verdrietig over, maar ik weet dat het nodig is! Vrijdag zie ik haar weer, dan komt ze langer bij me. Tot maandagavond. Ik hoop dat het snel weer vrijdag is!

slaap.jpg


06-04-2018

Pepper's tweede weekend thuis

Wat heb ik Pepper gemist deze week. Ik was dolblij dat het weer vrijdag was. Samen met mijn moeder ging ik Pepper ophalen. 

Thuis ging ze gelijk alles weer herontdekken, alles snuffelde ze af. Chica begon al meer aan haar te wennen. Ik vind Pepper geweldig!

Mijn moeder kwam me zaterdag van de boerderij halen met Pepper. Ik heb haar voorgesteld aan Tess, een van de haflingers. Pepper is zo stoer, ze was helemaal niet bang en stond neus aan neus.

foto621.png

Na een rondje langs andere paarden gingen we weer lekker naar huis.

Later op de dag gingen we naar het tuincentrum. Pepper moet aan allerlei situatie wennen en het was geweldig. Samen met mijn maatje op stap!

foto622.png

Zondag en maandag heb ik ook genoten van Pepper. Ik vind het vooral fijn als ze rustig bij mij op schoot lag. Lekker knuffelen, daar word ik echt rustig van in mijn hoofd.

Maandagavond gingen we weer naar de socialisatietraining. We hebben diverse oefeningen gedaan. Helaas kwam na deze leuke cursus weer de tijd om afscheid te nemen van mijn Peppertje. Erg moeilijk!